2012 – Wystawa w Galerii SM

329 total views, 2 views today

grzes

„Od świtu do zmierzchu”

Pejzaże Mireli Dziedziech to efekt fascynacji naturą, to suma subiektywnych refleksji, doznań i odczuć powstałych w trakcie bezpośredniego podpatrywania rzeczywistości, odkrywania jej tajemnic, poznawania jej kształtów, form i barw.

W jej wiosennych, letnich i jesiennych pejzażach pojawiają się charakterystyczne dla rodzimego krajobrazu motywy: łąk i pól, drzew, parków, zagajników i lasów, strumieni, rzek, jezior i stawów. W swoich obrazach utrwala również przemijające i ulotne zjawiska zachodzące w przyrodzie.

Krajobraz jest dla artystki źródłem inspiracji, punktem wyjścia do budowania autonomicznej struktury malarskiej, impulsem do rozwiązywania problemów czysto malarskich. Pretekstem do poszukiwań rozwiązań formalnych i kolorystycznych związanych z wpływem światła na obrazowaną przestrzeń i jej formy. Światła zmieniającego się wraz z porą dnia i roku.

Aleja-w-Parku-2011r.-olej-płótno-40-X-50

W swoich obrazach nie naśladuje natury. Twórczo ją przekształca zachowując jednakże jej konkretne, rozpoznawalne, fizyczne kształty, które ulegają czasami zagubieniu, rozmywają się i zacierają swoje kontury. Prowadzi to do ukrycia rysunku i pozornej dematerializacji przedstawianych form, które można jedynie wyczuć pod warstwą barwnych plam.

Budując przestrzeń obrazową opiera się na zróżnicowanych układach kompozycyjnych, prostych lub złożonych, dynamicznych lub statycznych. Kształtując przestrzeń w oparciu o statyczne układy horyzontalne i dynamiczne układy wertykalne i diagonalne uzyskuje w efekcie kompozycję wewnętrznie zrównoważoną.

Droga-do-Rudnika-2012r.

Zastosowane układy kompozycyjne dzielą przestrzeń obrazową na plany
i płaszczyzny, które tworzą układy rytmiczne, symetryczne, zwarte i spokojne innym razem asymetryczne, ekspresyjne i dynamiczne.

W tak opisanej i skonstruowanej przestrzeni, obok układów formalnych ważną rolę odgrywają stosunki kolorystyczne i walorowe. Kształtując przestrzeń i jej poszczególne formy opiera się na barwach podstawowych i dopełniających wydobywając z nich całe bogactwo odcieni i niuansów.

W obrazach poszukuje harmonii kolorystycznej, barwy zestawia subtelnie i delikatnie. Unika silnych, kontrastowych i zdecydowanych zestawień kolorystycznych. Układy kolorystyczne umiejętnie i doskonale równoważy
i harmonizuje. Obrazy utrzymane są w tonacji polichromatycznej a gama barw ciepłych i zimnych jest zrównoważona. Użyte barwy charakteryzują się zróżnicowaną intensywnością i jasnością.

Jej pejzaże pozornie czysto walorowe posiadają duże wartości kolorystyczne. Wyróżniają się doskonałym wyczuciem koloru, perfekcyjnie wykorzystanym do budowania przestrzeni i nastroju. Dobór gamy barwnej odbywa się pod kątem założonej ekspresji i emocji jakie ma wywołać obraz. Zastosowane zestawienia barwne sugerują określone stany emocjonalne.

Październik-2011r.-olej-płótno-40-X-50

Przestrzeń obrazową kształtują i określają niewielkie plamy i płaszczyzny barwne. Z pozoru chaotycznie nakładane układają się w logiczny i przemyślany porządek tworzący iluzję rzeczywistości. Poszczególne formy buduje i opisuje delikatnymi lub szerokimi, zamaszystymi i dynamicznymi pociągnięciami pędzla. Kierunek ruchu pędzla jest zgodny z kształtem i strukturą obrazowanych form. Farbę nakłada alla prima uzyskując fakturę żywą i niespokojną. Tak opracowana płaszczyzna powoduje, że wszystko zdaje się drgać i poruszać.

Wszystkie elementy przestrzeni obrazowej są przemyślane
i podporządkowane konsekwentnie realizowanej wizji i koncepcji artystycznej.

W jej obrazach widoczna jest umiejętność innowacyjnego postrzegania natury. Zdolność dokonywania transformacji obserwowanej rzeczywistości
i postrzeganych w niej zjawisk i sytuacji na płaszczyznę obrazową. W swych obrazach potrafi banalność tematu pogodzić z wyrafinowanym smakiem artystycznym.

Jej pejzaże zadziwiają wysoką wartością malarską, wyrafinowaną
i subtelną kolorystyką oraz doskonałym wyczuciem waloru. Zaskakują swobodną i wirtuozerską techniką malarską. Ujmują świeżością
i bezpośredniością postrzegania rzeczywistości. Ukazują, że ich autorka jest przenikliwym i krytycznym obserwatorem, patrzącym na świat jak na wielkie widowisko barwne.

Grzegorz Sprusik

ksiegi_gosci16

Prezentowane prace na wernisażu:

DSC00928 DSC00932 DSC00935 P1060754 P1060762

Gazeta Pomorska – relacja